به گزارش صنعتگرد به نقل از بازار، محسن امینی، عضو کمیسیون صنایع غذایی اتاق ایران، با تأکید بر ظرفیت بالای صادرات صنایع غذایی، ثبات در سیاستگذاری، حذف قیمتگذاری دستوری و تقویت رایزنان بازرگانی را از مهمترین الزامات توسعه این صنعت عنوان کرد.
صادرات صنایع غذایی به سیاستهای پایدار نیاز دارد
امینی با اشاره به وضعیت فعلی صنعت غذا اظهار کرد که این بخش در زمینه تأمین مواد اولیه از ثبات نسبی برخوردار است و همین موضوع موجب شده روند تولید در بسیاری از واحدهای صنعتی بدون اختلال ادامه یابد. به گفته وی، پایداری زنجیره تأمین یکی از عوامل کلیدی حفظ امنیت غذایی و استمرار تولید در کشور است.
وی صنعت غذا را یکی از ارکان اقتصاد ایران دانست و گفت این صنعت علاوه بر تأمین نیازهای اساسی جامعه، سهم قابل توجهی در اشتغال، تولید ملی و صادرات غیرنفتی دارد.
قیمتگذاری دستوری مانع رقابتپذیری تولید
عضو کمیسیون صنایع غذایی اتاق ایران با انتقاد از قیمتگذاری دستوری تأکید کرد در صورتی که مواد اولیه با قیمت واقعی در اختیار تولیدکنندگان قرار گیرد، بازار میتواند قیمت محصولات را بر اساس عرضه و تقاضا تعیین کند.
به گفته امینی، رقابت آزاد میان تولیدکنندگان علاوه بر افزایش کیفیت محصولات، هزینههای تولید را کاهش میدهد و در نهایت به سود مصرفکننده خواهد بود. وی همچنین بر ضرورت تسهیل واردات مواد اولیه در صورت اقتصادی بودن آن تأکید کرد.
بخشنامههای مقطعی، اعتماد بازارهای صادراتی را کاهش میدهد
امینی مهمترین مانع توسعه صادرات صنایع غذایی را بیثباتی در سیاستهای تجاری دانست و اظهار کرد صادرکنندگان برای حضور در بازارهای جهانی به قوانین قابل پیشبینی نیاز دارند.
وی افزود تغییر مداوم مقررات، اعمال ممنوعیتهای صادراتی و صدور بخشنامههای مقطعی باعث میشود خریداران خارجی نتوانند برای همکاری بلندمدت با تولیدکنندگان ایرانی برنامهریزی کنند و به سمت رقبای منطقهای سوق داده شوند.
لبنیات و صنایع کنسروی؛ مزیت صادراتی ایران
این فعال اقتصادی صنایع لبنی و محصولات غذایی فرآوریشده را از مهمترین مزیتهای صادراتی ایران معرفی کرد و گفت برندهای ایرانی در بازارهای منطقه جایگاه مناسبی به دست آوردهاند و صنایع کنسروی نیز ظرفیت قابل توجهی برای توسعه صادرات دارند.
وی همچنین بر تقویت رایزنان بازرگانی، توسعه بازاریابی بینالمللی و بهرهگیری از فناوریهای نوین در صنعت غذا تأکید کرد و افزود سرمایهگذاری در این بخش همچنان ادامه دارد و در صورت بهبود تعاملات اقتصادی، ظرفیت رشد آن بیش از گذشته خواهد شد.
تحلیل صنعتگرد
اظهارات عضو کمیسیون صنایع غذایی اتاق ایران نشان میدهد چالش اصلی این صنعت، بیش از آنکه به توان تولید یا فناوری مربوط باشد، به ثبات محیط کسبوکار بازمیگردد. در شرایطی که بسیاری از واحدهای تولیدی از نظر کیفیت، ظرفیت تولید و دسترسی به فناوری در وضعیت مناسبی قرار دارند، تغییرات مکرر مقررات، قیمتگذاری دستوری و محدودیتهای صادراتی، امکان برنامهریزی بلندمدت را از تولیدکنندگان و صادرکنندگان سلب میکند.
از سوی دیگر، تأکید بر توسعه رایزنان بازرگانی و حفظ بازارهای هدف نشان میدهد رقابت در بازارهای جهانی تنها به کیفیت محصول وابسته نیست؛ بلکه اعتماد خریداران خارجی به ثبات سیاستهای تجاری کشور نیز نقش تعیینکنندهای در حفظ و توسعه صادرات دارد. در صورت حرکت به سمت سیاستهای پایدار و کاهش مداخلات غیرضروری، صنعت غذا میتواند سهم بیشتری از بازارهای منطقهای و صادرات غیرنفتی کشور را به خود اختصاص دهد.
