تحلیلهای تازه از روندهای جهانی بخش معدن نشان میدهد شرکتهای معدنی در آستانه یک تحول بنیادین قرار گرفتهاند؛ تحولی که در آن پایداری، کاهش انتشار کربن و حرکت به سمت معدنکاری سبز و هوشمند، به محور اصلی تصمیمگیریهای مدیریتی تبدیل شده است.
به گزارش صنعتگرد و به نقل از معدننیوز، بررسیهای جدید در حوزه صنایع استخراجی نشان میدهد بخش معدن بیش از گذشته تحت تأثیر الزامات اقلیمی، فشار سرمایهگذاران و تغییر انتظارات بازار قرار گرفته و کربنزدایی از عملیات استخراج به یکی از مهمترین اولویتهای راهبردی آن بدل شده است.
معدن در مسیر انطباق با اهداف اقلیمی
بر اساس این تحلیلها، برای دستیابی به اهداف اقلیمی جهانی و محدودسازی افزایش دمای زمین به ۱.۵ درجه سانتیگراد تا سال ۲۰۵۰، صنایع معدنی ناچارند میزان انتشار مستقیم دیاکسید کربن را تا سطح صفر خالص کاهش دهند.
این الزام، تنها یک تعهد محیطزیستی تلقی نمیشود، بلکه بهتدریج به بخشی از الزامات اقتصادی و تجاری شرکتهای معدنی در بازارهای جهانی تبدیل شده است.
توجیه اقتصادی گذار سبز
یکی از نکات مهم در این روند، توجیهپذیری اقتصادی راهکارهای حذف آلایندههاست. برآوردها نشان میدهد راهکارهای کربنزدایی در دهه جاری میلادی از نظر مالی بهصرفهتر خواهند شد و دو محور اصلی را پوشش میدهند:
- حذف مستقیم آلایندهها از تجهیزات و فرآیندهای عملیاتی
- پاکسازی زنجیره انرژی خریداریشده و جایگزینی آن با منابع تجدیدپذیر
این موضوع نشان میدهد گذار سبز در بخش معدن صرفاً یک هزینه اضافی نیست، بلکه میتواند به بازطراحی اقتصادی عملیات معدنی نیز منجر شود.
سهم ۲ تا ۳ درصدی معدن در انتشار جهانی CO2
بخش معدن در حال حاضر حدود ۲ تا ۳ درصد از کل انتشار گاز دیاکسید کربن جهان را به خود اختصاص میدهد. به همین دلیل، این صنعت در مسیر کاهش انتشار جهانی، جایگاهی اثرگذار دارد و نمیتواند خارج از روندهای بینالمللی پایداری باقی بماند.
تا پیش از این، بخش زیادی از اقدامات معدنیها در حوزه پایداری بر تغییر سبد داراییها متمرکز بود؛ از جمله واگذاری یا فروش معادن زغالسنگ. اما اکنون فشارهای تازه از سوی نهادهای نظارتی، سرمایهگذاران و مشتریان باعث شده تمرکز از تغییر ترکیب داراییها به سمت کربنزدایی از خود عملیات استخراج منتقل شود.
حرکت به سمت معدنکاری سبز و هوشمند
کارشناسان معتقدند این تغییر رویکرد، صنعت معدن را از مدلهای سنتی به سمت معدنکاری سبز و هوشمند سوق میدهد؛ مدلی که در آن بهرهوری، فناوری، انرژی پاک و الزامات زیستمحیطی بهصورت همزمان در مرکز تصمیمگیری قرار میگیرند.
در این چارچوب، کربنزدایی نهتنها به کاهش آسیبهای زیستمحیطی کمک میکند، بلکه میتواند مزیت رقابتی جدیدی برای شرکتهای معدنی در بازارهای جهانی ایجاد کند؛ بهویژه در شرایطی که استانداردهای پایداری در زنجیره تأمین بینالمللی هر روز سختگیرانهتر میشود.
تحولات جدید نشان میدهد صنعت معدن وارد مرحلهای شده که در آن پایداری دیگر یک موضوع جانبی نیست، بلکه به مؤلفهای کلیدی در راهبرد تولید و سرمایهگذاری تبدیل شده است. بر این اساس، کربنزدایی از عملیات استخراج و حرکت به سمت معدنکاری سبز و هوشمند، میتواند آینده رقابتپذیری این صنعت را در مقیاس جهانی تعیین کند.
