در اقدامی غیرمنتظره، وزارت کشور آمریکا به پیشنهاد دولت ترامپ، ۱۰ ماده معدنی جدید از جمله زغالسنگ متالورژیکی، مس، نقره و اورانیوم را به فهرست مواد حیاتی برای اقتصاد و امنیت ملی اضافه کرد.
به گزارش معدننیوز، وزارت کشور آمریکا اعلام کرد که فهرست جدید مواد معدنی حیاتی شامل زغالسنگ متالورژیکی، مس، نقره، بور، سرب، فسفات، پتاس، رنیوم، سیلیکون و اورانیوم است. این فهرست تعیین میکند کدام پروژهها از مشوقهای فدرال بهرهمند شده و کدام اولویت تحقیق و ذخیرهسازی ملی دارند و به سرمایهگذاران خصوصی نشان میدهد دولت کدام مواد را با ارزش استراتژیک بلندمدت میداند.
این اقدام بخشی از برنامه کلان واشنگتن برای تأمین امنتر مواد معدنی مورد نیاز صنایع دفاعی، فناوری و انرژیهای پاک است، اما گنجاندن زغالسنگ و اورانیوم پیامهای دوگانهای در سیاست انرژی آمریکا دارد.
تقویت تولید داخلی در برابر ریسکهای جهانی
مقامات آمریکایی بر این باورند که تقویت تولید داخلی مواد معدنی، سپری دفاعی در برابر شوکهای عرضه جهانی یا محدودیتهای صادراتی رقبایی مانند چین خواهد بود. چین همچنان بر فرآوری جهانی عناصر حیاتی تسلط دارد و هر محدودیت صادراتی میتواند زنجیره انرژی و تولید غرب را مختل کند. از اینرو، ایالات متحده برای کاهش وابستگی، استخراج، فرآوری و ذخیره مواد معدنی حیاتی را بومیسازی میکند.
زغالسنگ و اورانیوم؛ مواد بحثبرانگیز
حضور زغالسنگ و اورانیوم در فهرست مواد حیاتی با واکنشهای انتقادی مواجه شده است.
اورانیوم: استخراج در برخی مناطق محدود یا ممنوع است، اما دولت آمریکا قصد دارد بخشی از ظرفیتهای قدیمی استخراج در غرب کشور را احیا کند.
زغالسنگ: به دلیل انتشار بالای دیاکسید کربن و آلودگی، در بسیاری از اقتصادهای توسعهیافته کنار گذاشته شده، اما آمریکا قصد دارد آن را در چارچوب سوخت صنعتی استراتژیک حفظ کند.
پیامدهای جهانی و مقایسه با دیگر مناطق
در اروپا، روند حذف زغالسنگ پس از بحران فوکوشیما و رشد انرژیهای تجدیدپذیر سرعت گرفت، اما اقتصادهای نوظهور آسیا مسیر متفاوتی دارند. گزارشها نشان میدهد که در سال ۲۰۲۴، تقاضای جهانی زغالسنگ به بالاترین سطح رسید و عمده رشد در چین و هند اتفاق افتاد؛ دو کشوری که برای پشتیبانی از انرژیهای خورشیدی و بادی، همچنان نیروگاههای زغالسوز جدید احداث میکنند. در ۲۰۲۳، میزان احداث این نیروگاهها در چین از مجموع سایر نقاط جهان فراتر رفت.
