کاهش عمر ذخایر شناختهشده سنگآهن و افت رشد اکتشافات، نگرانیها درباره تأمین پایدار خوراک صنعت فولاد را افزایش داده است. کارشناسان معتقدند توسعه اکتشافات عمیق، جذب سرمایه و استفاده از فناوریهای نوین معدنی به یک ضرورت راهبردی برای آینده صنعت فولاد کشور تبدیل شده است.
به گزارش صنعتگرد به نقل از دنیای اقتصاد، کاهش ذخایر قابل استخراج سنگآهن و محدود بودن افق تأمین مواد اولیه، بار دیگر موضوع امنیت خوراک زنجیره فولاد را به یکی از مهمترین دغدغههای بخش معدن و صنایع معدنی کشور تبدیل کرده است.
بر اساس اظهارات پیشین داریوش اسماعیلی، رئیس سازمان زمینشناسی و اکتشافات معدنی کشور، ذخایر شناختهشده سنگآهن ایران در سناریوهای مختلف تولید، تنها توان تأمین نیاز صنایع فولادی برای ۱۲ تا ۱۸ سال آینده را دارند. به همین دلیل توسعه اکتشافات جدید، بهویژه اکتشافات عمیق، به یکی از اولویتهای اصلی بخش معدن تبدیل شده است.
بررسی روند ذخایر قطعی سنگآهن در سالهای اخیر نشان میدهد پس از جهش قابل توجه ذخایر در سالهای ۱۳۹۶ و ۱۳۹۷، روند شناسایی ذخایر جدید با افت محسوسی مواجه شده و طی سالهای اخیر میزان ذخایر در محدوده نسبتاً ثابتی نوسان داشته است. این موضوع بیانگر کند شدن روند اکتشافات و ضرورت سرمایهگذاری بیشتر در این حوزه است.
شهرام شریعتی، کارشناس حوزه معدن، معتقد است ایران در صورت ادامه روند فعلی تنها ۶ تا ۸ سال فرصت دارد تا ذخایر جدید را از مرحله اکتشاف به استخراج و تأمین خوراک صنایع فولادی برساند. به گفته وی، توسعه اکتشافات در اعماق بیشتر و استفاده از فناوریهای فرآوری سنگآهن کمعیار دو مسیر اصلی پیش روی صنعت معدن کشور است.
وی همچنین تأکید کرد فولادسازان برای تضمین تأمین مواد اولیه آینده خود ناچار به سرمایهگذاری گستردهتر در پروژههای اکتشافی خواهند بود. به اعتقاد این کارشناس، واردات سنگآهن بدترین سناریوی ممکن برای صنعت فولاد کشور است و باید با توسعه اکتشافات از وقوع آن جلوگیری کرد.
در همین حال، مائده مزینانی، تحلیلگر حوزه معدن و فولاد، با اشاره به ظرفیتهای زمینشناسی کشور اعلام کرد هنوز بخش زیادی از ظرفیتهای معدنی ایران بهطور کامل شناسایی نشده است. وی معتقد است توسعه فناوریهای نوین اکتشافی، نوسازی تجهیزات معدنی و سرمایهگذاری بلندمدت میتواند ذخایر جدیدی را در اختیار بخش معدن قرار دهد.
کارشناسان بر این باورند که آینده صنعت فولاد بیش از هر زمان دیگری به بخش معدن وابسته شده و بدون توسعه اکتشافات، استخراج ذخایر عمیق و تأمین پایدار مواد اولیه، تداوم برنامههای توسعهای فولاد با چالشهای جدی مواجه خواهد شد.
