رئیس کمیسیون صنعت اتاق ایران معتقد است افزایش تولید در نیمه دوم سال در شرایط فعلی دشوار است و اولویت باید حفظ ظرفیت موجود باشد؛ هدفی که تحقق آن بیش از هر چیز به تأمین پایدار برق و گاز و دسترسی صنایع به مواد اولیه و قطعات مورد نیاز وابسته است.
به گزارش صنعتگرد به نقل از بازار، آریا صادقنیت حقیقی، رئیس کمیسیون صنعت اتاق ایران، درباره چشمانداز تولید در نیمه دوم سال اعلام کرد که ادامه فعالیت واحدهای صنعتی بدون حل دو مسئله اساسی انرژی و تأمین مواد اولیه با دشواری روبهرو خواهد بود.
در حالی که وزارت صنعت، معدن و تجارت بر افزایش ظرفیت تولید در نیمه دوم سال تأکید دارد، بخشی از صنایع در ماههای گذشته با محدودیت برق، افزایش هزینه سوخت جایگزین و مشکلات تأمین مواد اولیه و قطعات مواجه بودهاند.
تأمین انرژی؛ نخستین شرط حفظ تولید صنایع
به گفته رئیس کمیسیون صنعت اتاق ایران، محدودیت برق در نیمه نخست سال فشار قابل توجهی بر بخش تولید وارد کرده است.
او توضیح داد که در مقاطعی، برق برخی صنایع دو روز در هفته محدود میشد و علاوه بر آن محدودیتهایی در ساعات روز نیز اعمال شده بود. این محدودیت اکنون به حدود یک روز در هفته کاهش یافته است. با نزدیکشدن به فصل سرد، نگرانی اصلی از برق به سمت تأمین گاز صنایع حرکت میکند؛ بهخصوص برای کارخانههایی که کورههای ذوب یا فرایندهای پیوسته دارند و توقف انرژی میتواند علاوه بر کاهش تولید، هزینههای راهاندازی مجدد و آسیب به تجهیزات را نیز افزایش دهد.
صادقنیت حقیقی تأکید کرده است که تولید دیگر ظرفیت تحمل توقفهای مکرر را ندارد و باید برای جلوگیری از کاهش بیشتر تولید، تأمین انرژی صنایع با ثبات بیشتری انجام شود.
سوخت جایگزین هم پرهزینهتر شده است
یکی دیگر از مسائل مطرحشده، دسترسی صنایع به سوخت دوم در دورههای محدودیت گاز است.
رئیس کمیسیون صنعت اتاق ایران با اشاره به افزایش شدید قیمت گازوئیل مورد استفاده برخی واحدهای تولیدی گفته است، هزینه تأمین سوخت جایگزین به میزان قابل توجهی افزایش یافته و میزان تخصیص آن نیز محدود است. در نتیجه، برای برخی کارخانهها استفاده از سوخت دوم دیگر راهکاری کمهزینه برای عبور از محدودیت گاز محسوب نمیشود.
این شرایط برای صنایع انرژیبر اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا محدودیت گاز همزمان با افزایش قیمت سوخت جایگزین میتواند مستقیماً قیمت تمامشده محصول را افزایش دهد.
مواد اولیه؛ دومین شرط ادامه فعالیت کارخانهها
در کنار انرژی، دسترسی به مواد اولیه و قطعات وارداتی دومین عامل تعیینکننده برای تولید در نیمه دوم سال عنوان شده است.
به گفته صادقنیت حقیقی، بخشی از صنایع وابستگی کمتری به واردات دارند و در صورت تأمین انرژی، امکان ادامه تولید آنها بیشتر است؛ اما گروهی دیگر از کارخانهها برای حفظ ظرفیت تولید خود نیازمند واردات مواد اولیه یا قطعات هستند. او نسبت به سختترشدن دسترسی به برخی اقلام وارداتی در نیمه دوم سال ابراز نگرانی کرده و خواستار اتخاذ تدابیری برای حفظ جریان تأمین واحدهای تولیدی شده است.
از منظر مدیران کارخانهها، این موضوع فقط به موجودبودن مواد اولیه مربوط نیست. طولانیشدن زمان تأمین، افزایش هزینه حمل، مشکلات ارزی یا تأخیر در ورود قطعات میتواند برنامه تولید و تحویل سفارشها را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
آلومینیوم؛ صنعتی که هم به واردات وابسته است و هم برق
رئیس کمیسیون صنعت اتاق ایران، صنعت آلومینیوم را نمونهای از صنایعی دانسته که همزمان با هر دو چالش مواجه است.
تولید آلومینیوم مصرف برق بالایی دارد و از سوی دیگر، بخشی از مواد اولیه مورد نیاز این صنعت باید از خارج کشور تأمین شود. به گفته صادقنیت حقیقی، برخلاف بخشهایی مانند مس یا فولاد که ایران از ذخایر معدنی داخلی برخوردار است، تأمین مواد اولیه آلومینیوم وابستگی بیشتری به واردات دارد. به همین دلیل، اختلال همزمان در تأمین برق و مواد اولیه میتواند شرایط تولید این صنعت را دشوارتر کند.
اهمیت حفظ تولید آلومینیوم نیز به گستردگی مصرف آن در صنایعی مانند خودرو، ساختمان، لوازم خانگی و سایر بخشهای صنعتی بازمیگردد.
نیمه دوم سال؛ اول حفظ تولید، بعد افزایش ظرفیت
مهمترین نکته اظهارات رئیس کمیسیون صنعت اتاق ایران این است که برای نیمه دوم سال، حفظ ظرفیت فعلی تولید باید در اولویت قرار گیرد.
در شرایطی که کارخانهها با محدودیت انرژی، افزایش هزینه سوخت و ریسک تأمین مواد اولیه مواجهاند، افزایش ظرفیت بدون حل این مسائل دشوار خواهد بود. برای مدیران صنعتی نیز پیام این وضعیت روشن است: پایداری تأمین برق و گاز، موجودی مواد اولیه و برنامه تأمین قطعات باید از اکنون در برنامه تولید نیمه دوم سال لحاظ شود. اگر این دو گلوگاه مدیریت شوند، امکان حفظ چرخه تولید وجود دارد؛ اما ادامه محدودیتها میتواند بخشی از ظرفیت تولید کارخانهها را دوباره از مدار خارج کند.
